به گفته یک فلوشیپ روانپزشکی کودک، اختلالات خواب در کودکان جنبه ژنتیکی و خانوادگی داشته که با استرس های روزمره تشدید می شوند.

دکتر کتایون خوشابی استادیار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در گفت وگو با خبرنگار«سلامت» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در این رابطه افزود: این اختلالات معمولا از سن سه تا چهار سالگی آغاز شده و ممکن است تا سنین نوجوانی ادامه پیدا کنند.

وی با بیان اینکه شایع ترین اختلال خواب در کودکان وحشت شبانه است، اضافه کرد: این اختلال به گونه ای است که کودک ابتدا به خواب رفته و پس از چند ساعت با گریه و جیغ از خواب بیدار می شود و پدر و مادر را به کمک می طلبد و ممکن است در این حالت کودک کاملا هشیار نبوده اما چشم هایش باز باشد.

این فلوشیپ روانپزشکی کودکان اظهار کرد: از آنجا که معمولا کودک صبح روز بعد هیچ چیزی به یاد نمی آورد بهتر است والدین ازصحبت کردن در مورد وحشت های شبانه با کودک پرهیز کنند.

وی با بیان اینکه حرف زدن در خواب از دیگر اختلالات خواب شبانه کودکان است، افزود: این اختلال ممکن است تا آخر عمر ادامه پیدا کند و هیچ مشکلی را برای فرد ایجاد نمی کند.

خوشابی خواب گردی را یکی دیگر از عوامل اختلالات خواب دانست و گفت: این مشکل نیز ممکن است تا آخر عمر ادامه پیدا کند که در این صورت خانواده باید برای مراقبت از این افراد دقت کافی را به خرج دهند.

وی ادامه داد: این باور که مشکلی برای افراد خواب گرد به وجود نمی آید، باور غلطی است. زیرا ممکن است فرد هنگام راه رفتن در خواب دست به کار خطرناکی بزند. بنابراین به والدین توصیه می شود که از ایمنی فضای خانه اطمینان حاصل کنند و وسایل خطرناک را در دسترس قرار نداده و همچنین در و پنجره ها را قفل کنند.

این فلوشیپ روانپزشکی کودک کابوس های شبانه را یکی دیگر از علل نوجوانی کودکان دانست و بیان کرد: این مورد بیشتر در کودکانی دیده می شود که استرس بیشتری را تجربه می کنند. این کابوس ها معمولا موضوع یکسانی داشته و هر شب تکرار می شوند. مثلا ممکن است کودک هر شب خواب ببیند دزدیده شود و یا پدر و مادر خود را گم کرده و در حال غرق شدن است.

وی با بیان اینکه عادات غلط خواب یکی دیگر از علل بدخوابی کودکان است، افزود: در دوران کودکی وقتی محل خواب کودک از محل خواب والدین جدا نشود پس از جدایی، کودک تا صبح به دنبال پدر و مادر می گردد و ممکن است فقط با گرفتن قسمتی از بدن والدین مثل گرفتن دست مادر به آرامش برسد که این مورد به ویژه در بچه هایی که از شیر مادر تغذیه می کنند بیشتر مشاهده می شود.

دانشیار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در پایان اظهار کرد: کودکان پس از دوسالگی باید فضای خوابی مخصوص به خود داشته و در اتاق هایی جدا از والدین بخوابند تا پس از دو سالگی با مشکل روبرو نشوند.